Capoeira Camangula w Brazylii

Belo Horizonte to stolica Stanu Minas Gerais w Brazylii. Stamtąd właśnie pochodzi nasz mistrz oraz cała grupa. Oprócz założyciela naszej grupy – Mistrza Nem, w skład najwyższych stopni wchodzą jeszcze czterej inni mistrzowie: Mestre Macula, Mestre Pililim, Mestre Lalico oraz Mestre Dengoso.  Grupa obecna jest wielu innych miejscach w Brazylii jak: Sao Paulo (Mestre Macula), Manaus (Mestre Pililim) czy Sete Lagoas (Mestre Lalico). Każde z tych miejsc zawodnicy Camangula mogą odwiedzać i liczyć na ciepłe przyjęcie, pomoc organizacyjną czy akomodację. W końcu Capoeira Camangula to jedna wielka, światowa rodzina.

camangula_brazyliaFot. Mistrzowie Camangula od lewej: Pililim, Lalico, Nem, Macula.

 

W Belo Horizonte znajduje się Akademia Mestre Nem o nazwie Lutador (Wojownik) skupiająca nie tylko miłośników capoeira, ale również MMA, brazylijskiego jiu-jitsu czy muai-thai.

academia_belo

academia_belo3

Capoeira Camangula w Europie 

W lutym 1993 Mestre Nem przybył do Europy, gdzie przez pierwszy rok jeździł po całym kontynencie – głównie Niemczech, Hiszpanii, Włoszech i Holandii dając pokazy i organizując warsztaty. W 1994 roku uczestniczył w warsztatach w Berlinie, gdzie założył pierwszą europejską filię Artes das Gerais (obecnie Capoeira Camangula). Mestre Nem w 1997 roku przeniósł się do Hamburga, gdzie utworzył następną sekcję, która bardzo szybko się rozrosła. To właśnie w Hamburgu Mestre Nem organizuje coroczne warsztaty podczas Świąt Wielkanocnych o nazwie Mandinga Camangula Mandinga.

nem_stareFot. Mestre Nem w przerwie treningu, podczas pierwszych warsztatów w Polsce w 1998 roku (Katowice).

Od 2013 roku Camangula obecna jest również we Francji, za sprawą Mestre Dengoso, którego z uznaniem i sympatią przywitaliśmy w progach naszej grupy.

dengosoFot. Mestre Dengoso (Francja – Lyon).

Capoeira Camangula w Polsce

Wszytko zaczęło się w roku 1995. Na Śląsku, w Dąbrowie Górniczej, a potem w Sosnowcu, powstają sekcje „Capoeira”. Zajęcia prowadził Adam Faba. Na początku nie była to Capoeira, jaką trenujemy dziś, w rzeczywistości było to połączenie karate z muzyką (niekoniecznie brazylijską). Mocne, siłowe treningi karate, muzyka i grupa zapaleńców, którzy podpatrywali techniki w filmie „Tylko dla Najlepszych” – tak naprawdę wyglądały początki tej sztuki w Polsce. Mimo, że z Capoeira miało mało wspólnego, to była to dobra szkoła przygotowująca do tego co miało nastąpić później. Wtedy właśnie zaczynali: Frances, Piriquito,  Biscoito, Formiga, Lagarto, Cigano… i wielu innych.

antigosFot. Od lewej: Lagarto, Coxinha, Formiga, Marzena, Biscoito, Cigano, Mago, Topete (u dołu).

Spotkanie z Mestre

W lipcu 1998 roku dwóch zapaleńców z Polski, Frances i Piriquito, dowiedziało się o meetingu, który miał odbyć się w wakacje w Hamburgu. Po zebraniu odpowiednich środków pieniężnych wybrali się na spotkanie z prawdziwą Capoeira. Pośród wielu innych Mestres spotkali tam również Mestre Nem. Uczestniczyli w jego treningach i roda, po czym poprosili go by przyjechał do Polski poprowadzić zajęcia na Śląsku. Mestre zaprosił ich jednak najpierw na swoje Batizado e Troca de Cordas, odbywające się w Berlinie. Tam mieli okazję zobaczyć większą część ówczesnej grupy Artes das Gerais, m.in. Mestre Nem, Mestre Museu, Professor Ze com Fome, Instrutor Morcego, Instrutor Curio i inni. Tam też ostatecznie uzgodniono termin przyjazdu Mestre do Polski.

Pierwsze warsztaty

W listopadzie 1998 roku Mestre Nem, Istrutor Morcego oraz Monitora Xuxa przyjechali do Polski, by poprowadzić pierwsze w Polsce warsztaty Capoeira w Katowicach. Była to niepowtarzalna okazja do spotkania się z prawdziwą Capoeira dla wszystkich, którzy wówczas interesowali się tą formą sztuki. Wtedy po raz pierwszy w Polsce zobaczyć można było jak robi się ginga, jak się posługiwać berimbau, co to maculele oraz, że śpiew jest nieodłącznym elementem Capoeira. Po wielu namowach Mestre zgodził się na przyjęcie „pod swoje skrzydła” grupki ze Śląska. Zaznaczył jednak, że wszyscy chcący ćwiczyć w jego grupie muszą nauczyć się Capoeira i dostosować styl. Był to faktyczny początek Capoeira w Polsce.

Chrzest

W 1999 roku Mestre Nem oraz Contra-mestre Jaominho przyjechali na trzydniowe warsztaty oraz Batizado De Capoeira w Czeladzi. Podczas tych warsztatów Mestre w formie egzaminu sprawdzał dotychczasowe postępy, umiejętności i wiedzę swoich przyszłych uczniów. Ostatniego dnia odbyła się ceremonia Batizado (chrztu), przyjęcia nowych członków do grupy Capoeira w Polsce. Była to pierwsza tego typu impreza w Polsce. W ten sposób sekcje ze Śląska zostały oficjalnie przyjęte do grupy Artes das Gerais i stały się jej filiami.

Rozwój

Grupa powoli rosła. Mestre przyjeżdżał, by prowadzić kolejne warsztaty podnoszące umiejętności jego alunos. Powstawały nowe sekcje w takich miastach jak Katowice, Chorzów, Częstochowa, Kraków i innych. Po pewnym czasie część grupy, wraz z Sem Memoria, preferująca tradycyjną Capoeira wywodzącą się z Bahia, oddzieliła się szukając tej właśnie formy. Druga część, wierna Mestre, pozostała z grupą Artes das Gerais doskonaląc nowoczesną formę Capoeira, praktykowaną na całym świecie, ale opartą na tradycjach i przykazach dawnych mistrzów. Wielu ówczesnych jeszcze alunos (corda amarelo oraz corda amarelo e laranja) zmuszonych było do podwojenia swej pracy dla Capoeira i doskonalenia swoich umiejętności. Mimo, że nie posiadali oni stopni instruktorskich, za namową samego Mestre i pod jego czujnym okiem zaczęli prowadzić treningi w Polsce. Podwajając wysiłki, doskonaląc się w Capoeira, doskonaląc się w przekazywaniu zdobytej wiedzy swoim uczniom i dzieląc się z członkami grupy, organizując i uczestnicząc w wielu różnego rodzaju warsztatach i meetingach na całym świecie ukształtowała się kadra instruktorska, dzięki której grupa ta jest jedną z najlepszych grup na świecie i największą w Polsce. Zajęcia w tym okresie prowadzili: Instrutor Piriqiuito, Instrutor Frances, Instrutor Lagarto, Graduado Cigano,  Graduado Biscoito oraz Monitor Veneno.

kadra_camangula2

Praca i osiągnięcia ówczesnej kadry są wysoko cenione na terenie całej Europy oraz zostały wielokrotnie nagrodzone – m.in. podczas ogólnoświatowych prezentacji Capoeira Summer Meeting 2000 oraz 2001 oraz dzięki publikacji w brazylijskim piśmie „Revista Capoeira”.

Dziś instruktorzy grupy Camangula prowadzą zajęcia w większości większych miast w Polsce – w Warszawie, Krakowie, Wrocławiu, Poznaniu, Trójmieście, Katowicach, Sosnowcu, Częstochowie, Chorzowie, Gliwicach, Bielsku Białej, Olkuszu, Siemianowicach Śl., Tychach, Pruszkowie, Olsztynie, Słupsku i w wielu innych, a grupa w samej Polsce liczy ponad 2000 członków. Posiadają 3 stacjonarna Akademia Capoeira, z których pierwsza powstała w Sosnowcu (Biscoito i Formiga), kolejna w Krakowie (Frances) oraz w Gdańsku (Alemao).

kadra_camangula

Grupa rozwija się realizując swoje programy lokalne, oraz wspólnymi siłami organizuje wydarzenia o zasięgu ogólnopolskim, a nawet światowym – zapraszając gości nie tylko z całej Europy, ale i Brazylii.

Mestre Nem

mestre_nem

Wellington Leandro de Freitas urodzony 22 marca 1967 roku. Zaczął ćwiczyć Capoeira w 1977 roku pod okiem Mestre Reinaldo w grupie Morro de Santana. Od 1993 roku mieszka w Niemczech, gdzie pracuje na rzecz propagowania Capoeira w Europie.

Capoeirista, który jest dobry, to nie ten, który przychodzi na roda, gra, wymierza ciosy, bije się. Dobry capoeirsta to ten, który umie podejść z szacunkiem do wszystkich. Do jakiejkolwiek roda pójdzie grać, umie wejść, grać na instrumentach, śpiewa, gra umiejętnie. Posiada wiedzę, świadomość. Capoeirista nigdy nie jest w pełni doskonały, bo na capoeira trzeba nieustannie się uczyć. Zawsze jest coś nowego, coś co inspiruje, rozwija.

Mestre Nem regularnie prowadzi zajęcia w Hamburgu, organizuje i prowadzi warsztaty i treningi Capoeira Regional, Capoeira Angola (tradycyjna forma Capoeira) oraz Maculelé (afro-brazylijski taniec z wykorzystaniem pałek lub maczet) na terenie całej Europy (w Polsce w takich miastach jak: Katowice, Wrocław, Gdynia, Gdańsk, Warszawa, Kraków, Tychy, Częstochowa, Sosnowiec, Pruszków, Olkusz i inne). Nadzoruje on również pracę wszystkich alunos prowadzących zajęcia poza Brazylią. Jego uczniowie prowadzący zajęcia w Polsce zostali wyróżnieni i otrzymali pierwszą nagrodę na ogólnoświatowej prezentacji grup na Summer Meeting 2000 w Hamburgu, co zostało dokładnie opisane w brazylijskim piśmie poświęconym Capoeira „Revista Capoeira”.

Najważniejszy jest szacunek. Szacunek do Mestre, do swojego nauczyciela i dla każdego współtrenującego jako osoby i jako capoeiristy. Starajcie się uczyć od siebie nawzajem,
ale i poznawać nowe grupy, nowych ludzi, zawierać przyjaźnie, lecz również zwracać uwagę na fałsz w świecie capoeira. Takie są rady dla moich alunos.

 

camangula

 

 

gradacja